อัตตาของสีชมพู

เรื่องนี้ผมค่อนข้างที่จะต่อต้านอย่างมากๆๆๆๆๆ ต้องบอกว่ามากที่สุดในชีวิตเลยคือ สี

เรื่องมีอยู่ว่าวันก่อนกลับไปมหาวิทยาลัยเจอรุ่นน้องก็เลยไปนั่งคุยกันตามร้านอาหาร มันก็ถามว่า

น้อง: "พี่ รู้เรื่องของไอ้คนี้หรือยัง"
ผม: "เรื่องไรหว่ะ"
น้อง: "เพื่อนผมไง มันไปสมัครปูนใหญ่ ได้เรียกสัมภาษณ์ด้วย"
ผม: "ก็ดีนี่หว่า แต่ได้ยินมาว่......า" 

ยังไม่ทันขาดคำ น้องมันก็สวนขึ้นมาว่า
น้อง: "ดีห่าไรพี่ แม่ง......"
ผม: "มีอะไรหว่ะ"
น้อง: "มันสัมภาษณ์เกือบชั่วโมง รอเกือบ2ชั่วโมง"
ผม: "เรื่องธรรมดา"
น้อง: "พอสัมภาษณ์เสร็จ มันบอกว่าสัมภาษณ์ไปงั้นแหละ น้องไม่รู้เหรอ ปูนใหญ่มันสีอะไร สีชมพูไง"
ผม: "ปรี๊ด!!!!!!! <ตะโกน> แม่งชื่ออะไร "

เป็นสิ่งที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตที่ได้ยิน ไม่คิดว่าจะออกจากปากของพวกชมพู ผมถึงแม้จะจบจาก Abac เป็นมหาวิทยาลัยเอกชน แต่พวกผมก็คน มีเกียรติ มีศักดิ์ศรี และที่สำคัญพวกผมไม่เคยสอนน้องให้แบ่งสี แต่เราสอนว่า “พวกเราล้วนเป็นปัญญาชน คนเรียนระดับมหาวิทยาลัยคือผู้มีปัญญา ทุกคนเป็นเพื่อนกัน เลื่อดของเรา เป็นสีแดงของชาติไทย เราอยู่ในสถาบันที่เรียกว่าประเทศไทย เพราะฉะนั้นเราจะไม่แบ่งสีสถาบัน” ผมเคยเป็นพี่วินัยที่สอนให้น้องๆได้คิด แค่มันเจออย่างนี้มันจี๊ดหัวใจ

ทุกอย่าเป็นเรื่องจริง ผมมีพยานได้ ถ้าคนปูนชมพูอ่านแล้วไม่กระจ่างผมยินดี mail มาเลย

ปกติผมไม่ชอบชมพูอยู่แล้ว ยิ่งเจอเรื่องอย่างนี้เข้าไป ไม่ใช่ไม่ชอบแล้ว แต่เราเป็นศัตรูกันเลยดีกว่า 555[…]